بنظرم  در سه ساله اخیر همه یا اکثریت شاخص های کار آمدی و رفاه در جامعه منفی شده است در سیاست خارجی که کاملا منزوی شدیم و قطعنامه ها برغم کاغذ پاره بودن مجاری تنفسی اقتصاد و تولید کشور را مسدود کرده اند گرانی و تورم بیداد میکند و فشار سنگینی بر غالب مردم تحمیل نموده است و خیلیها در اثر این فشار در حال له شدن هستند.صداقت و راستگوئی از بین رفته و بجای ان امارهای دروغ و فریبکاری فراوان شده است و ظواهر بقدری اهمیت یافته که ریا و نفاق همه کس گیر شده است اصل بدیهی ثبات در مدیزیتهای کلان فراموش شده چون دولت بمثابه تیم فوتبالی نگریسته می شودکه سر مربی مبتواند مهره های خود را باسانی تغییر دهد و مسائلی از این دست زیاد میتوان ردیف کرد ولی  ورزشدوستان ایرانی از کسب این نتایج ضعیف در المپیک چین  بیشتر در شگفتی هستند  چون  فکر میکردند ورزش از این خطاهای فاحش در امان مانده اما دریغ ودرد  که وضعیت این عرصه هم بحرانیست خداوند خودش کمک کند و اوضاع را بسمت بهبودی ببرد هرچند حضرت حق از بندگانش خواسنه  خودشان وضع خودشان را تغییر دهند که :ان الله لایغیرو ما بقوم حتی یغیرو ما بانفسهم

خیال انگیزو جان پرور  چو بوی گل سراپائی

نداریغیر از این عیبی که میدانی که زیبائی

 

من از دلبستگیهای تو با ائینه دانستم

که بر دیدار طاقت سوز خود عاشق تر از مائی

 

بشمع و ماه  حاجت نیست بزم عاشقانت را

تو شمع مجلس افروزی  تو ماه مجلس آرائی

 

منم ابر  و توئی گلبن  که میخندی چو میگریم

توئی مهر و منم اختر  که میمیرم چو میائی

 

مراد ما نجوئی ورنه رندان هوس جو را

بهار شادی انگیزی  حریف باده پیمائی

 

"مه روشن" میان اختران پنهان نمی ماند

میان شاخه های گل مشو پنهان که پیدائی

 

کسی از داغ و درد من نپرسد تا نپرسی تو

دلی بر حال زار من نبخشد تا نبخشائی

 

مرا گفتی :که از پیر خرد پرسم علاج خود

خرد منع من از عشق تو فرماید چه فرمائی؟

 

من آزرده دل را کس گره از کار نگشاید

مگر ای اشک غم امشب تو از دل عقده بگشائی

 

"رهی" تا وارهی از رنج هستی ترک هستی کن

که با این ناتوانیها به ترک جان توانائی 

    اردیبهشت ماه ۱۳۲۹

من  مانع رفتن آب نخواهم بود

من  مانع ماندن کوه نخواهم شد

من  مالکیت خورشید را نخواهم خواست.

من  مالک مهتاب نخواهم بود.

من رودخانه را در یک مسیر اسیر نخواهم کرد

جاری شدن رسالت رود است و ...

باید که آب را تشنه بنوشید.

من برگ و شاخه را در کنج باغچه زندان نمیکنم.

من  مالک گیاه نخواهم بود

باید که خسته زیر سایه بیآساید

من  آتش درون زمین را

در خانه یگانه مهمان نمیکنم

اما که من  این من ...

در تمامی راهی که تشنه ام

از چاه آب میکشم

آنگه که سردم است مهمان آفتاب میشوم

من خاک و دانه را...

تا برقراری آدم بروی خاک

با آب پیوند میزنم

من از بن زمین هزاران سال

آتش میآورم

من کار میکنم و مالک کارم

من کار میکنم.

روزگاری که مدرسه میرفتیم

همه ساله می بایست بنویسیم

موضوعی تکراری برای درس انشا

"علم بهتر است یا ثروت "

وهمه استدلال کودکانه داشتیم

واصرار زیاد برخاسته از فطرت پاک

که آری علم بسیار نیکوتر است

چون رفاه واسایش برای بشریت در پی دارد

چون با علم میتوان جهان بهتری ساخت

اما دریغ و درد

که علم هم گاهی به بیراهه رفت

واتم را شکافت

اما بمبی هم شد که چون فرود آمد 

میلیونها نفر را خاکستر کرد

وهنوز زخم ان پا برجاست

بر پیکر بشریت

و موارد دیگر که مجال آن نيست

كه حاجت به بيان هم نيست

ولي در عصر واژگوني ارزشها

پول حرف اول را زد

و صاحبش در صدر نشست

ومحترم شد و مريد پيدا كرد

حتي انديشمندان و دانشمندان را تسخير كرد

تا در خدمت انديشه هاي ناسالم او باشند

و ديگر همه ميدانند

كه با ثروت ميتوان خيل محالات را ممكن كرد

و ثروت قساوت آورد و بيرحمي و پليدي

چون همه را برده ميديد و خود آقا

و من نمي دانم

كودكان معصوم ما

هنوز هم براي اين موضوع

چه انشائي مينويسند

ولي آرزو ميكنم

كه زمانه ارزشها را بجاي خود بگذارد

تا عادلانه باز هم علم بهتر باشد.

 

 

درست سال قبل در روز بعثت بود که تصمیم به نوشتن گرفتم آرزوئی که از نوجوانی همراهم بود و اینک سپیده دم یکساله شده است وگرچه در این مدت بدلایل متعدد نتوانستم بیشتر و خوبتر بنویسم ولی همینکه میتوانم حرفم را در جائی فریاد کنم خرسندم و از همه دوستان و عزیزانی که به سپیده دم آمده اند و راهنمائی و ارشاد کردند ممنون و سپاسگذارم امیدوارم دومین سال حیات سپیده دم غنی تر و پربارتر از قبل باشد .