کاش چشمهای ویرانگرت     همیشه دیدن را از من دریغ میکرد!

کاش گوشهای شنوایت       شنوای غم های بی پایانم نمیشد!

کاش گامهای استوارت         پذیرای قدمهای پر صلابتم نمیشد !

کاش دستهای بازت             مهربانانه بسویم دراز نمیشد!

کاش وجود صمیمی ات        مسخر فکر و ذهنم نمیشد !

کاش اندیشه ژرفت              اینچنین با افکارم همسو نمی شد !

 تا همچنان همه قلبم و همه نگاهم و همه گامهایم و همه روح و اندیشه ام متوجه "او" باقی می ماند و دستانم فقط بسوی "او" دراز میشد.