درست سی و یک سال قبل (سال ۵۷ شمسی و ۹۸ قمری) همچون امسال ماه مبارک رمضان در شهریورماه بود و در شب ۲۱ رمضان پس از افطار و در شرایطی که تظاهرات هنوز در شهرهای بزرگ هم فراگیر نشده بوددر یکی از شهرستانهای دور افتاده بهمراه جمع زیادی از دوستان تظاهراتی علیه رژیم شاه براه انداختیم که پس از طی مسافت کوتاهی  به محاصره عوامل رژیم سابق در امدیم که با چوب و شلاق بجانمان افتادند و خلاصه من بهمراه ۲۲ نفر دیگر بعنوان عوامل اصلی دستگیر و روانه بازداشتگاه شدیم فضائی بسیار کوچک و در هوای گرم شهر کویری و بدون امکانات سرمایشی و بهداشتی!!! این بازداشت سه روز طول کشید و طی این سه روز گاه و بیگاه و نیمه شب بازجوئی میشدیم انهم با طعم سیلی و شلاق !!در این مدت کوتاه بدن هایمان با شلاق کبود شده بود اما دلهایمان به اینده روشن بود فضای بازجوئی مملو از رعب و وحشت بود اما قامتان استوار بود چون براهمان ایمان داشتیم و در انتظار حکومتی بر امده از اندیشه های مترقی اسلام بودیم اینک بعد از گذشت ۳۱ سال از ان روز گرچه وضعیت قابل قیاس با قبل نیست اما بی شک تا رسیدن به جامعه ارمانی و مدنیه فاضله راه زیادی داریم.

این اولین و اخرین تجربه بازداشت در زندگیم بوده است اما تجربه تلخ انرا هیچگاه فراموش نخواهم کرد و همچنان از بازداشت و زندان متنفرم چون انجا انسان اسیر است و ازادی نیست  بنابراین در این ماه رحمت و در این لیالی قدر از درگاه حضرت دوست با تمام وجود میخواهم و میطلبم که :"اللهم فک کل اسیر "

ضمنا شهادت نمونه متعالی حاکم اسلامی و شهید عدالت و محراب حضرت علی (ع) را به همه شیعیان و ازادگان جهان تسلیت عرض میکنم التماس دعا